Hoe heb ik klachten van chronische pijn gekregen? (deel 2)

In deze blog vertel ik van mijn eerste operatie in het Refaja ziekenhuis in Dordrecht en de tijd in het ziekenhuis.

In het vorige deel heb ik verteld hoe mijn klachten zijn ontstaan. Val van een trapje, de gang naar de arts, een te lang en vergroeid stuitje, met de bedoeling om later te opereren.

Er zijn heel wat alternatieve geneeswijzen voorbij gekomen.

In een andere blog wil ik nog wel eens vertellen van het aantal alternatieve geneeswijzen wat door de jaren heen is langsgekomen. Dat zijn er heel wat. In mijn jeugd een aantal, later in mijn huwelijk heel veel. Het heeft in ieder geval een lieve duit gekost en tot op heden niets opgeleverd.

Een van de alternatieve geneeswijze

Een van de alternatieve geneeswijzen die is toegepast: de natuur in een potje.

De pijn die ik al mijn jeugd niet heb gehad had zich volgens mij samengevat in die paar dagen na de operatie.

De 1e operatie begon hoopvol.

De eerste keer dat ik geopereerd werd was in het toenmalige Refajaziekenhuis te Dordrecht door dr. Burger, internist.

Ik kan het mij nog heel goed herinneren. Ik was 15 jaar en voor mijn leeftijd hoorde ik nog op de kinderafdeling. Maar die lag vol, dus ik kreeg samen met een jongen van mijn leeftijd een plaats op een 4 persoons- mannen kamer. Het was niet de eerste keer dat ik in het ziekenhuis lag, maar het was wel een soort van ‘in het diepe’. Strikte bezoektijden, met 2 oudere mannen, 5 dagen en 4 nachten. Maar goed, het was zo.
Ook na de operatie was het werkelijk afzien. De pijn die ik al mijn jeugd niet heb gehad had zich volgens mij samengevat in die paar dagen na de operatie. Van mijzelf ben ik niet zo’n prater. Ik weet nog wel dat ik maar gewoon stil in bed lag. De dag na de ingreep, en de dagen erna. Het was pijn die later ook is benoemd door medici als botpijn. Later is ook aan het licht gekomen dat de pijn die ik altijd heb ervaren en nu nog ervaar een duidelijke oorzaak heeft met enorme gevolgen. In een volgende blog kom ik hier nog op terug. Wat ik nog heel goed weet dat soms de zuster kwam vragen ‘heb je pijn’? Volgens mij deed de verpleging er wel alles aan om dat te verlichten.
Er was ook een drain aangebracht om het opgehoopte vocht en bloed af te voeren. Dat voelde je een soort van zuigen. Een drain is een algemeen gebuikt onderdeel in de zorg, maar op een plaats van het lichaam die niet zo handig is met de pijn in het bot die ik heb ervaren was het geen prettige ervaring.

Medische drain

Medische drain
(bron Wikipedia)

Nog iets meer over de plaats van de operatie.

Er kwam nog iets meer bij wat het allemaal onhandig maakte. Het verbinden, schoonmaken en schoon houden was nog een hele klus. Ik weet het niet meer precies wanneer, de dag na de operatie of misschien een dag later heb ik gedoucht. De wond werd dan goed uitgespoeld, ik heb mijzelf afgedroogd en toen ik in bed lag werd de wond verzorgd. Maar stel u het even voor: als ik naar het toilet moest voor de grote boodschap herhaalde het proces zich ongeveer. Later thuis is dat nog even zo doorgegaan en was mijn moeder daarin een uitstekende verpleegster. Eerlijk gezegd vond ik het persoonlijk ook een beetje gênant. Misschien lette ik er met de eerste operatie niet echt op, maar de onhandigheid heeft behoorlijke vormen aangenomen na de latere operaties. dat volgt nog in andere blogs.

Refaja ziekenhuis Dordrecht

Refaja ziekenhuis Dordrecht, rond de jaren 80. Ondertussen bestaat het ziekenhuis niet meer.

Toen ik thuiskwam was het natuurlijk een hele opluchting. Gewoon weg uit het ziekenhuis en lekker thuis bij moeders pappot. Wat ik nog wel weet dat er iemand op bezoek kwam die vroeg: heb je pijn? Op mijn bevestiging antwoordde zij dat zij ook zo’n soort operatie had ondergaan. Dat het niet meeviel en gewoon afzien was. Ik moest mij maar laten verwennen enzo, nou ja je weet hoe dat gaat. Hoe oud zij was met de operatie kan ik mij niet meer herinneren, maar ik voelde mij ineens groeien in mijn waarde: dat heb ik toch maar even mooi doorstaan.

Dat was het dan voor deze keer over de 1e operatie. Volgende keer over het herstel en de controlebeurt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *